Lees dit boek
Wat dit boek bijzonder maakt
Net als de hoofdpersoon Olive uit Happy Trail begin en eindig ik mijn dag met wandelen. Waar we in verschillen, is de grootte van onze prestatie. In mijn geval gaat het om een paar kilometer met de hond, niet om een heroïsche tocht van duizenden kilometers over de Appalachian Trail.
De wildernis die ik onderweg tegenkom, is bescheiden. Een overstekend eekhoorntje, twee egels die het erg gezellig hebben aan de zijkant van de weg en de loslopende honden die tegemoetkomen en wél naar hun baasje luisteren buiten. Mijn avonturen bestaan uit zorgen dat ik niet tegen een lantaarnpaal bots als ik op zoek ben naar het volgende audioboek om te luisteren en ervoor waken dat mijn labrador graag vriendjes wil worden met een willekeurige voorbijganger.
Juist dat contrast zorgde ervoor dat ik Happy Trail van Daisy Prescott oppakte. Olive dumpt haar hectische leven en sociale media en kiest voor 3500 kilometer natuur, stilte en trailavonturen. Voor mij blijft het bij korte rondjes in de wijk, maar via dit boek kreeg ik toch een glimp van hoe het zou zijn om de Appalachian Trail te lopen.
Waar gaat Happy Trail van over?
Olive vertrekt naar de natuur om even afstand te nemen van haar leven vol sociale media en oppervlakkige verwachtingen. Daar ontmoet ze Jay, een rustige park ranger die meer met de wildernis heeft dan met mensen.De Appalachian Trail is bijna een personage op zichzelf
Voor wie het niet kent (ik bedoel mezelf dus): de Appalachian Trail is één van de langste wandelroutes ter wereld. De route is meer dan 3500 kilometer lang en gaat door veertien Amerikaanse staten. Wandelaars doen er maanden tot een jaar over om het hele pad te lopen. Een hike die beter tot zijn recht komt in je boekenkast dan onder je voeten.
Wat ik sterk vond aan Happy Trail zijn de natuurbeschrijvingen. De Appalachian Trail is bijna een personage op zichzelf: ruig, mooi en zo levendig beschreven dat je er middenin lijkt te staan. Er zitten geen overdreven misverstanden of opgeblazen breuken in het verhaal. Op papier klinkt dat fijn, maar voor mij voelde het meer als een gemiste kans. Het verhaal kabbelt voort, zonder de intensiteit of spanning die het echt had kunnen hebben. De aantrekkingskracht tussen Olive en Jay kwam niet overtuigend over. Er hing een vleugje insta-love in de lucht, maar zonder de chemie die dat geloofwaardig maakt.
Een ander punt was de manier waarop de tijd in het verhaal sprong. Olive en Jay zijn veel hoofdstukken alleen, waardoor ik moeite had om echt binding met hen te krijgen. Die sprongen gaven de opbouw onrust. Tegelijk is het wel logisch, want de Appalachian Trail loop je niet in een paar weken; het duurt maanden, soms zelfs een jaar. Logisch is het wel, want de Appalachian Trail loop je niet in een paar weken maar in maanden, soms zelfs een jaar. Toch voelde het voor mij alsof dit ten koste ging van de chemie en de diepgang.
Is dit wat voor jou?
Happy Trail is een boek voor lezers die houden van rust, natuur en een sfeervolle setting. De Appalachian Trail is bijna een personage op zich en als je blij wordt van wandelingen, bergen en buitenleven, zul je veel plezier hebben van dit boek.
Verwacht je echter een romance vol spanning, vonken en onmiskenbare chemie, dan kan dit tegenvallen. Voor mij voelde de relatie eerder als een vriendelijk kampvuurtje dan als een groot vuur. Maar als je zin hebt in een rustig, ontspannen verhaal zonder al te veel drama, dan is Happy Trail een fijne keuze voor tussendoor.
