Lees dit boek
Wat dit boek bijzonder maakt
Gemiddeld doe ik een week over een boek, vaak lees (of luister) ik elke dag een paar hoofdstukken. Ik begon De Dood van Romantiek (Dead Romantics) van Ashley Poston met hetzelfde idee. Een paar uur later lag ik nog steeds in bed te lezen. Om half 3 was het boek uit. De wekker ging om half 7.
Ashley Poston had me al overtuigd met Zeven Jaar Weg van Jou (The Seven Year Slip), waar ze rouw weet te verwerken op een manier dat het je raakt zonder dat het loodzwaar wordt. Met dat in mijn achterhoofd wist ik eigenlijk al dat ik dit boek meteen wilde verslinden.
De plottwist in dit boek zie je (helaas) van kilometers ver aankomen. Ja, zelfs als het mistig zou zijn en er een complete bende puppies, achter, naast en voor je smeekt om aandacht. Toch is het geen reden om dan maar niet te lezen.
Waar gaat De dood van romantiek van over?
Florence Day is ghostwriter van romantische romans, maar zelf gelooft ze allang niet meer in de liefde. Wanneer haar vader overlijdt, keert ze terug naar haar geboorteplaats om afscheid te nemen. Ze belandt weer midden in de hectiek van het familiebedrijf: een uitvaartcentrum. Daar staat ineens haar nieuwe redacteur voor de deur. Probleem: hij is dood.“I see dead people” maar dan zonder de horror
Zoals ik al zei: ik las het boek midden in de nacht. Ik ben behoorlijk bang aangelegd en je zult mij niet zo snel thrillers of horrors zien lezen (of kijken), dus om nou over geesten te lezen in de nacht… Toch is de manier waarop Florence de doden ziet, heel mooi beschreven. Het is luchtig en ja, ook wel emotioneel, maar niet zwaar. Het helpt dat Florence komt uit een familie met een uitvaartcentrum én omdat de doden haar niet te pas en te onpas lastigvallen omdat ze missies moet oplossen voor ze.
Een gehaast einde na een lang middenstuk
De voorspelbaarheid waar we het eerder over hadden, zorgt er wel voor dat het middenstuk soms net te lang voelt. Je zit te wachten tot het eindelijk zo ver is en je weer verder kan met het verhaal. Maar dan, zodra het zover is, gaat het ineens heel snel. Ik had graag meer ruimte gehad in de afronding. Nog een paar scènes om adem te halen en de gebeurtenissen echt te laten landen. Nu heb ik zelf maar van half 3 tot ergens een twee uur voor mijn wekker ging, zelf gefantaseerd over het middenstuk.
Is dit wat voor jou?
Hou je van romantiek met een vleugje magisch realisme, een kleine-stad setting en een verhaal waar rouw en humor samenkomen, dan is dit een fijne keuze. Verwacht geen grote verrassingen of uitgebreid slot, maar wel een boek dat je in een paar uur wegleest en dat nog even blijft hangen.
